Polskie Radio

Polskie Radio
Siedziba Polskiego Radia w Warszawie
Forma prawna	Spółka akcyjna
Data założenia	18 kwietnia 1926
Lokalizacja	al. Niepodległości 77/85
Siedziba	Warszawa
Numer KRS	0000017753
Prezes	Jarosław Hasiński od 18 listopada 2009
Branża	Radiofonia
Produkty	Program I (Jedynka) Program II (Dwójka) Program III (Trójka) Program IV (Czwórka) Radio Parlament Polskie Radio dla Zagranicy Portal Informacyjny Polskiego Radia
Kapitał zakładowy	83.663.000.000 zł
Strona internetowa
Galeria mediów w Wikimedia Commons

Polskie Radio (PR) – radiofonia publiczna w Polsce.

Obecnie jest to 18 jednoosobowych spółek skarbu państwa: spółka akcyjna "Polskie Radio S.A.", której zadaniem jest nadawanie audycji radiowych o zasięgu ogólnokrajowym i międzynarodowym oraz 17 spółek akcyjnych obsługujących regionalne rozgłośnie Polskiego Radia.

W zarządzie spółki krajowej obecnie zasiadają: p.o. prezes Zarządu Jarosław Hasiński, członek Zarządu Piotr Jagiełło.

edytuj Historia Polskiego Radia

edytuj Okres międzywojenny

Zasięg rozgłośni Polskiego Radia 31 sierpnia 1939 roku

 Osobny artykuł: Historia radiofonii w Polsce.

Pierwszy program radiowy został wyemitowany 1 lutego 1925 ze stacji nadawczej Polskiego Towarzystwa Radiotechnicznego na fali 385 metrów w Warszawie. Był to próbny program i zarazem eksperyment techniczny, który poprzedził powstanie 18 sierpnia 1925 r. "Polskiego Radia" Spółki z Ograniczoną Odpowiedzialnością. Jej założycielami byli Zygmunt Chamiec i Tadeusz Sułowski. Spółka posiadała monopolistyczną koncesję na nadawanie programu na obszarze całego kraju.

Halo, halo Polskie Radio Warszawa, fale 480 – takimi słowami "Polskie Radio" rozpoczęło regularną emisję 18 kwietnia 1926. W 1927 roku Polskie Radio pierwsze w świecie zainaugurowało międzynarodową wymianę programów. W 1929 r. przyznano Polskiemu Radiu nową koncesję. W maju 1931 powstała silna jak na tamte czasy stacja nadawcza w Raszynie (o mocy 120 kW).

Wóz transmisyjny używany w PR od roku 1939

W okresie międzywojennym odbywała się intensywna radiofonizacja kraju, rozpoczęła się produkcja polskich odbiorników radiowych. Program radiowy reprezentował nowoczesny i bardzo wysoki poziom artystyczny. Radio przyciągało wielkie umysły i wielkie talenty: pisarzy, dyrygentów, aktorów. Jego pracownikami i współpracownikami byli Jan Parandowski, Zenon Kosidowski, Jerzy Szaniawski, Jarosław Iwaszkiewicz, Maria Dąbrowska, Maria Kuncewiczowa, Grzegorz Fitelberg, Zdzisław Górzyński, Władysław Szpilman, Stefan Jaracz, Aleksander Zelwerowicz.

edytuj II wojna światowa

W pierwszych dniach września 1939 została zniszczona radiostacja w Raszynie, ale 7 września odezwała się Warszawa II, uruchomiona na rozkaz dowódcy obrony Warszawy gen. Waleriana Czumy i cywilnego komendanta stolicy prezydenta Stefana Starzyńskiego. Kierował nią dyrektor muzyczny PR Edmund Rudnicki. Warszawa II nadawała słynne przemówienia Stefana Starzyńskiego, przekazywała wiadomości ze świata, informacje o tym, co dzieje się w stolicy, ogłaszała alarmy lotnicze.

30 września władze niemieckie przejęły rozgłośnię, nakazały konfiskatę odbiorników i pod groźbą śmierci zakazały Polakom słuchania radia.

1 października 1939 Polskie Radio przeszło do konspiracji.

edytuj Okres powojenny

Magnetofony wykorzystywane w PR od roku 1949

Wóz transmisyjny PR w latach 60

Powojenne dzieje Polskiego Radia rozpoczęła działalność prowizorycznej rozgłośni tzw. "Pszczółki", nadającej najpierw z bocznicy kolejowej w Lublinie, potem przewiezionej do Parku Praskiego w Warszawie.

20 listopada 1944 na mocy dekretu PKWN Polskie Radio przekształcone zostało w przedsiębiorstwo państwowe. Pierwsze powojenne miesiące i lata to okres odbudowy zniszczonych rozgłośni i uruchamianie nowych na Ziemiach Zachodnich.

W 1946 r. zapadła decyzja o odbudowie radiostacji Warszawa II (moc 10 kW).

W 1948 r. Polskie Radio zostało przekształcone w Centralny Urząd Radiofonii, a następnie Komitet ds. Radiofonii "Polskie Radio"; jako centralny organ administracji państwowej podlegało prezesowi Rady Ministrów.

Od 3 października 1949 na antenie nadawane były dwa programy ogólnopolskie.

W latach 50. Polskie Radio przeżywało okres intensywnego rozwoju programowego i technicznego.

1 listopada 1957 powstało Studio Eksperymentalne – jedna z nielicznych na świecie pracowni dźwięku, muzyki elektronicznej, pracująca dla kompozytorów, radia, telewizji i filmu.

1 marca 1958 pojawił się Program III, odbierany początkowo tylko w Warszawie; od 1962 r. stał się programem ogólnopolskim. "Trójka" zaproponowała nieco inny model radia niż dwa dotychczasowe kanały, a jej adresatami stali się przede wszystkim studenci i młoda inteligencja.

W lipcu 1961 nadano pierwszą próbną audycję stereofoniczną.

Lata 60. przyniosły istotne zmiany w sferze programowej – nastąpił rozwój powieści radiowej, nowoczesnych w formie audycji dla młodzieży oraz reportażu literackiego. W styczniu 1966 wprowadzono programy nocne (muzyka, serwis informacyjny itd.), a w 1973 r. programy całodobowe.

W 1974 r. został postawiony 646-metrowy maszt i nadajnik o mocy 2000 kW w Konstantynowie koło Gąbina, najwyższy na świecie. Dzięki niemu wzrósł znacznie zasięg Programu I. Polskiego Radia można było słuchać nie tylko w całej Europie, lecz także w Afryce Północnej i na Wschodzie oraz na ogromnym obszarze ówczesnego Związku Radzieckiego.

W latach 70. pojawiły się audycje nadawane na żywo: "Lato z Radiem" (od 1971 r.), "Sygnały Dnia" (od 1973 r.), "Cztery Pory Roku". Słuchacze doskonale znali dziennikarzy prowadzących te bloki programowe: Sławomira Szofa, Tadeusza Sznuka, Tadeusza Cichomskiego, Lesława Nowaka, Antoniego Mielniczuka i wielu innych.

2 stycznia 1976 rozpoczęto nadawanie Programu IV – programu o charakterze edukacyjnym.

W sierpniu 1991 runął maszt w Konstantynowie. Jego funkcje przejęła rozgłośnia w Raszynie (zmodernizowana w 1992 roku).

29 grudnia 1992 Sejm uchwalił ustawę o radiofonii i telewizji: podział "państwowej jednostki organizacyjnej Polskie Radio i Telewizja" na dziewiętnaście firm: Telewizja Polska S.A., Polskie Radio S.A. oraz 17 spółek regionalnych Polskiego Radia. Powstała Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji.

W roku 1994 rozpoczęła działalność Informacyjna Agencja Radiowa (IAR), Centrum Kultury Ludowej przy Programie II PR S.A. oraz (w październiku) Polskie Radio Bis – spadkobierca Programu IV. W tym samym roku Polskie Radio S.A. stało się członkiem Europejskiej Unii Radiowej (EBU).

4 września 1999 zostało oddane do użytku Radiowe Centrum Nadawcze w Solcu Kujawskim (aparatura nadawcza zapewnia moc 1000 kW). W uroczystości otwarcia wzięło udział wielu gości, w tym m.in. Aleksander Kwaśniewski – prezydent RP oraz kardynał Józef Glemp – prymas Polski.

W 2000 r. minęło 75 lat działalności Polskiego Radia.

W 2005 roku obchodzono jubileusz 80-lecia Polskiego Radia.

26 maja 2008 Polskie Radio Bis przekształcono w Polskie Radio Euro.

30 lipca 2009 roku o godzinie 18:00 wyłączono nadajnik w Raszynie nadający Radio Parlament na częstotliwości 198 kHz ze względów finansowych Polskiego Radia.

Pod koniec lipca 2010 uruchomiono z okazji 85-lecia stronę internetową moje.polskieradio.pl^[1]. Za jej pośrednictwem można obecnie (stan na 31 lipca 2010) odbierać 20 z 85 planowanych kanałów tematycznych^[1].

2 sierpnia 2010 roku Polskie Radio Euro zmieniło nazwę z powrotem na Polskie Radio Program IV, tzw. Czwórkę.

Radio współpracuje z klasami dziennikarskimi XXI Liceum Ogólnokształcące im. Hugona Kołłątaja w Warszawie.

edytuj Logo Polskiego Radia

Ta sekcja wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2010-08. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

edytuj Lokalne rozgłośnie Polskiego Radia

Lokalne stacje Polskiego Radia zrzeszone są w sieci Audytorium 17.

edytuj Ogólnopolskie programy Polskiego Radia

• Polskie Radio Program I
• Polskie Radio Program II
• Polskie Radio Program III
• Polskie Radio Program IV
• Radio Parlament
• Polskie Radio dla Zagranicy

Przypisy

edytuj Źródła

• Polskie Radio SA – Historia – na podstawie zezwolenia pana Przemysława Hensela

edytuj Linki zewnętrzne

• Strona korporacyjna Polskiego Radia
• Strona Portalu Informacyjnego Polskiego Radia
• News from Poland in English - theNews.pl, serwis Polskiego Radia

p • d • e Europejska Unia Nadawców   Konkursy i festiwale Konkurs Piosenki Eurowizji • Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci • Konkurs Eurowizji dla Młodych Muzyków • Konkurs Tańca Eurowizji • Konkurs Eurowizji dla Młodych Tancerzy • Festiwal Muzyki Folkowej Eurowizji   Członkowie ARD • ARMR • ARMTV • BBC • BHRT • BNR • BNT • BTRC • C1R • C+ • CLT/RTL • COPE • CyBC • ČRo • ČT • DR • E1 • ENRS • ENTV • ERR • ERSL • ERT • ERTT • ERTU • FTV • GPB • HRT • IBA • İTV • JRTV • LJB • LR • LRT • LTV (Litwa) • LTV (Łotwa) • MRT • MTV • MTV3 • NPO • NRK • NRU • NTU • ORF • PBS • PR • RAI • RDO • RFI • RMC • ROR • RTBF • RTCG • RTE • RTP • RTR • RTS • RTSh • RTVA • RTVE • RTSlo • RÚV • SER • SMRTV • SNRT • SR (Słowacja) • SR (Szwecja) • SRF • SRG SSR • STV • SVT • TDA • TF1 • TG4 • TL • TMC • TRM • TRTK • TV2 (Dania) • TV2 (Norwegia) • TV4 • TVP • TVR • UKIB • UR • VR • VRT • YLE • ZDF